Το Palácio Nacional de Queluz είναι η θερινή κατοικία του 18ου αιώνα της πορτογαλικής βασιλικής οικογένειας των Μπραγκάνσα, που βρίσκεται σε επίπεδους, επιμελημένους κήπους στην κωμόπολη Queluz, ανάμεσα στη Λισαβόνα και τη Σίντρα. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1747 υπό τον μελλοντικό βασιλιά Pedro III, στη θέση ενός παλαιότερου κυνηγετικού περιπτέρου, και το παλάτι διαμορφώθηκε σταδιακά κατά το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα — με τις ροζ βαμμένες ροκοκό προσόψεις του, τα σκαλιστά ασβεστολιθικά διακοσμητικά και τους γαλλικού τύπου κήπους με πυξάρια να του χαρίζουν το προσωνύμιο «η πορτογαλική Βερσαλλίες».
Στο εσωτερικό, η Αίθουσα του Θρόνου είναι το αριστούργημα: μια μακρόστενη ροκοκό στοά σε λευκό και χρυσό, με καθρέφτες στους τοίχους να αντανακλούν τα κρυστάλλινα πολυέλαια και μια ζωγραφισμένη οροφή που εξυμνεί τη δυναστεία των Μπραγκάνσα. Η Αίθουσα των Πρέσβεων και η μικρότερη αίθουσα Δον Κιχώτη — η κρεβατοκάμαρα όπου γεννήθηκε ο βασιλιάς Πέδρο Δ΄ το 1798 και πέθανε το 1834, με σκηνές από τον Θερβάντες ζωγραφισμένες στον τρούλο — βρίσκονται δίπλα σε ιδιωτικά διαμερίσματα που έχουν διατηρηθεί σχεδόν όπως τα άφησε η βασιλική οικογένεια.
Οι επίσημοι κήποι διαμορφώθηκαν σε γαλλικό ρυθμό υπό τη διεύθυνση του Jean-Baptiste Robillion, του Γάλλου αρχιτέκτονα που διαμόρφωσε επίσης τα ροκοκό εσωτερικά, με παρτέρια, μολύβδινα μυθολογικά αγάλματα χυτά στο εργαστήριο του Βρετανού γλύπτη John Cheere, ένα κανάλι με πλακάκια και μποξ δενδροστοιχίες κουρεμένες σε γεωμετρικά σχήματα. Η Πορτογαλική Σχολή Ιππικής Τέχνης παρουσιάζει επιδείξεις στους χώρους του παλατιού, στην πρώην βασιλική αρένα γυμνασίας. Με περίπου 200.000–300.000 επισκέπτες ετησίως, το Queluz αποτελεί μια πιο ήρεμη, πιο αργή εναλλακτική στα πολυσύχναστα παλάτια της κορυφής της Σίντρα.