Palácio Nacional de Queluz to XVIII-wieczna letnia rezydencja portugalskiej rodziny królewskiej Bragança, położona na formalnych, płaskich terenach w miasteczku Queluz, między Lizboną a Sintrą. Budowa rozpoczęła się w 1747 roku z inicjatywy przyszłego króla Pedra III na miejscu dawnego pawilonu myśliwskiego, a pałac kształtował się przez całą drugą połowę XVIII wieku — różowe fasady w stylu rokoko, ozdobne wapienne zdobienia i formalne partery z bukszpanu na wzór francuski przyniosły mu przydomek »portugalskiego Wersalu«.
Wewnątrz uwagę przykuwa Sala Tronowa — długa galeria w stylu rokoko utrzymana w bieli i złocie, z lusterkowymi ścianami odbijającymi kryształowe żyrandole oraz malowanym sufitem gloryfikującym dynastię Bragança. Sala Ambasadorów oraz mniejszy pokój Don Kichota — sypialnia, w której w 1798 roku urodził się, a w 1834 roku zmarł król Piotr IV, ozdobiona scenami z Cervantesa na kopule — sąsiadują z prywatnymi apartamentami zachowanymi niemal w stanie, w jakim zostawiła je rodzina królewska.
Formalne ogrody zostały zaprojektowane w stylu francuskim pod kierunkiem Jean-Baptiste'a Robilliona, francuskiego architekta odpowiedzialnego także za rokokowe wnętrza, z parterami, ołowianymi rzeźbami mitologicznymi odlanymi w pracowni brytyjskiego rzeźbiarza Johna Cheere'a, wyłożonym płytkami kanałem oraz bukszpanowymi żywopłotami przycinanymi w geometryczne wzory. Na terenie pałacu, w dawnej królewskiej ujeżdżalni, występuje Portugalska Szkoła Sztuki Jeździeckiej. Z około 200 000–300 000 gości rocznie, Queluz stanowi spokojniejszą alternatywę o bardziej relaksującym tempie w porównaniu z zatłoczonymi pałacami na wzgórzach Sintry.